Mailing List
Sign up for our mailing list to get latest updates and offers.
Berati është një qytet i Shqipërisë së Mesme, pjesë e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, rreth 120 km në jug të Tiranës, afërsisht 2 deri në 2 orë e 30 minuta me makinë. Qyteti është i famshëm për shtëpitë e bardha osmane të vendosura njëra mbi tjetrën në shpatet e kodrës, të njohura si “Qyteti i Një Mijë Dritareve”, si dhe për kalanë në majë të kodrës, ku familje vazhdojnë të jetojnë ende brenda mureve mesjetare. Shumica e udhëtarëve qëndrojnë një ose dy net, vizitojnë Kalanë e Beratit dhe Muzeun Onufri, shëtisin në lagjet Mangalem dhe Gorica dhe i shtojnë itinerarit një pasdite në një kantinë vere ose një ekskursion në Kanionin e Osumit. Muajt më të mirë për ta vizituar janë prilli deri në qershor dhe shtatori deri në tetor.
Disa qytete të vjetra duken sikur janë ngrirë në kohë. Berati jo. Pas dritareve të famshme vazhdon të piqet bukë, rrobat thahen ende mbi rrugicat me kalldrëm të lëmuara nga shekujt dhe në muzg ezani përhapet nëpër luginë, ndërsa nga ana tjetër e lumit dëgjohen kambanat e kishave. Ky është një qytet i banuar vazhdimisht prej rreth 2,400 vitesh dhe që e mbart historinë e tij me një hijeshi të jashtëzakonshme.
Edhe peizazhi luan një rol të rëndësishëm. Lumi Osum e ndan qytetin në dy pjesë, ndërsa mali i Tomorrit ngrihet pas tij, një majë që shqiptarët e kanë konsideruar të shenjtë shumë kohë përpara se në këtë tokë të mbërrinin xhamitë dhe kishat. Në njërën anë ndodhet Mangalemi, lagjja historikisht myslimane, ndërsa përtej Urës së Goricës ndodhet Gorica, lagjja historikisht e krishterë. Të dyja karakterizohen nga shtëpi të larta prej guri dhe të bardha, me rreshta dritaresh të mëdha. Kur drita e pasdites bie mbi to, e gjithë kodra duket sikur po ju vështron. Kjo pamje është një nga arsyet pse Berati konsiderohet ndër qytetet më të bukura të Evropës dhe pse fotografët e planifikojnë ditën rreth orës së artë.
Për udhëtarët që po ndërtojnë një itinerar luksoz në Shqipëri, Berati është pika kulturore që lidh plazhet e Rivierës Shqiptare me energjinë e Tiranës. Qyteti kombinohet në mënyrë perfekte me një guidë private, një hotel elegant në një shtëpi tradicionale prej guri dhe një pasdite me degustim vere me shofer privat.
Kalaja e Beratit kurorëzon kodrën mbi qytet. Muret e saj të hershme datojnë që në shekullin IV p.e.s., ndërsa fortifikimet që shohim sot morën kryesisht formën e tyre në shekullin XIII. Ajo që e bën kalanë të jashtëzakonshme nuk janë vetëm muret mbrojtëse, pasi Shqipëria ka shumë kala të tilla, por fakti se kjo është një lagje e gjallë. Pas portës do të gjeni rrugica, kopshte me perime, bujtina, taverna, disa kisha bizantine dhe rrënoja xhamish osmane, të gjitha brenda mureve të kalasë.
Planifikoni dy deri në tre orë për vizitën. Shëtisni fillimisht përgjatë mureve për të shijuar panoramën mbi luginën e Osumit dhe më pas eksploroni pjesën e brendshme.
Muzeun Kombëtar Ikonografik Onufri, i vendosur në Kishën e Shën Mërisë. Onufri ishte një mjeshtër i ikonografisë shqiptare i shekullit XVI, i njohur për përdorimin e veçantë të pigmentit të kuq të ndritshëm, i cili u bë një nga shenjat dalluese të veprës së tij dhe më vonë i dha emrin një vere të Beratit.
Kishën e Shën Triadhës, e vendosur në shpat dhe e njohur për një nga pamjet më të bukura të qytetit.
Rrënojat e Xhamisë së Kuqe dhe sternat janë disa nga këndet më të qeta të kalasë, të cilat shumë vizitorë i kalojnë pa i vënë re.
Lagjja e kalasë është e banuar dhe mund të vizitohet gjatë gjithë ditës. Hyrja në hapësirat e kalasë është përgjithësisht falas ose kushton vetëm disa qindra lekë në portën kryesore, në varësi të sezonit. Muzetë brenda kalasë kanë tarifa të veçanta dhe Muzeu Onufri kushton rreth 300 lekë. Çmimet mund të ndryshojnë, ndaj këshillohet të keni me vete para cash në lekë. Vishni këpucë të rehatshme, pasi rruga drejt kalasë, Rruga Mihal Komneno, është e pjerrët dhe me kalldrëm. Nëse dëshironi të kurseni energjinë, mund të merrni një taksi deri në pjesën e sipërme.
Në Mangalem, rrugicat ngushtohen në shkallë guri mes shtëpive që duket sikur afrohen drejt njëra-tjetrës. Pikërisht këtu lindi nofka “Qyteti i Një Mijë Dritareve”. Vizitoni Xhaminë e Mbretit dhe Teqenë e Halvetive, pranë saj, tavani i gdhendur prej druri i së cilës konsiderohet ndër interierët më të bukur në Ballkan. Mos humbisni as Xhaminë e Plumbit, e dallueshme për kupolën e saj të veshur me plumb.
Kaloni Urën e Goricës, një urë guri me harqe e ndërtuar në shekullin XVIII, dhe atmosfera ndryshon menjëherë. Gorica është më e qetë, më e gjelbër dhe më rezidenciale, ndërsa ofron një nga pamjet më të bukura të Mangalemit. Ejani gjatë orës së artë dhe qëndroni për darkë në anën e Goricës, ku tarracat ofrojnë pamje të mrekullueshme drejt kodrës së ndriçuar.
Muzeu Etnografik, i vendosur në një shtëpi të restauruar të shekullit XVIII, është mënyra më e shpejtë për të kuptuar se si funksiononin këto banesa tradicionale. Këtu mund të shihni dhomat e dimrit, dhomat e verës, presën e ullirit dhe hapësirat ku një familje ruante rezervat për gjithë vitin.
Berati ndodhet në një nga zonat më të vjetra të prodhimit të verës në Shqipëri, ku kultivimi i rrushit në këtë luginë daton rreth shekullit VIII p.e.s. Kodrat mes Osumit dhe malit të Tomorrit janë sot të mbushura me kantina familjare që kanë kaluar nga prodhimi tradicional i rakisë në oborrin e shtëpisë drejt prodhimit të verërave cilësore të ambalazhuara.
Kantina Çobo, pranë Urës Vajgurore, drejtohet nga e njëjta familje që prej fillimit të viteve 1900 dhe prodhon verë në shishe që nga viti 1996. Kopshti i verës në natyrë ofron pamje drejt malit të Tomorrit. Këtu mund të provoni Kashmerin, “të kuqen e Beratit”, të quajtur kështu për ngjyrën e kuqe të ndezur që lidhet me Onufrin.
Nurellari, ose Kantina Nurellari, në Fushë-Peshtan, është themeluar në vitin 1995 dhe njihet për verën Montemeca, si dhe për bujtinën dhe restorantin e saj të vogël që përdor produkte nga fermat përreth.
Alpeta është një pronë agroturistike pranë Roshnikut, ku degustimi i verës shoqërohet me një drekë të gjatë dhe një shëtitje mes vreshtave.
Kërkoni varietetet autoktone të rrushit si Shesh i Zi, Shesh i Bardhë, Pulës dhe Kallmet. Ato kanë një karakter të lidhur fort me vendin e origjinës. Rezervoni paraprakisht dhe përdorni një shofer, pasi në Shqipëri zbatohet kufiri zero i alkoolit për drejtuesit e mjeteve.
Kanioni i Osumit ndodhet rreth 1 deri në 1 orë e 30 minuta në juglindje të Beratit, përmes Çorovodës. Është një nga grykat më spektakolare të Ballkanit, me mure që arrijnë deri në 80 metra lartësi dhe ujëvara që bien nga skajet gjatë pranverës. Rafting-u zhvillohet kryesisht nga shkurti deri në mesin e qershorit, kur niveli i ujit është më i lartë. Pragjet janë të klasifikimit II–III dhe janë relativisht të përshtatshme edhe për fillestarë dhe familje. Jashtë kësaj periudhe, kanioni është ideal për hiking, not dhe eksplorim përgjatë lumit.
Ujëvara e Bogovës ofron një pishinë të ftohtë dhe të kristaltë, e arritshme pas një ecjeje prej rreth 1.6 km nga fshati. Shpesh vizitohet së bashku me Kanionin e Osumit gjatë një ekskursioni njëditor.
Mali i Tomorrit dhe Parku Kombëtar i Tomorrit përfaqësojnë një nga zonat më të veçanta natyrore dhe shpirtërore të Shqipërisë. Këtu ndodhet Teqeja e Kulmakut dhe çdo gusht zhvillohet një nga pelegrinazhet më të rëndësishme bektashiane në vend.
Belshi, i njohur për liqenet e vegjël dhe ullishtet, është një ndalesë e këndshme gjatë rrugës nga Tirana drejt Beratit.
Provoni pispilinë, bukën tradicionale me miell misri, presh dhe erëza; fërgesën e servirur në enë balte; qengjin e gatuar ngadalë me kos dhe troftën e lumit. Për ta mbyllur vaktin, provoni rakinë e Skraparit, pijen e fortë të rrushit nga zona fqinje, të cilën shqiptarët do t'ju thonë me bindje se është më e mira në vend.
Restorantet brenda mureve të kalasë dhe përgjatë bregut të Osumit në Gorica janë zgjedhje veçanërisht atmosferike. Në korrik dhe gusht këshillohet rezervimi paraprak.
Prill–qershor është periudha ideale. Kodrat janë të gjelbra, ujëvarat kanë prurje të lartë, sezoni i rafting-ut është në zhvillim dhe temperaturat janë të përshtatshme për shëtitje.
Korrik–gusht është periudha më e nxehtë, me temperatura që shpesh kalojnë 33°C, dhe njëkohësisht koha më e ngarkuar me vizitorë. Planifikoni vizitat në mëngjes herët ose në mbrëmje, pasi kalaja mund të jetë shumë e nxehtë në mesditë.
Shtator–tetor sjell sezonin e vjeljes së rrushit, dritë të ngrohtë dhe më pak turistë. Shtatori është veçanërisht i përshtatshëm për një udhëtim të fokusuar te vera.
Nëntor–mars është periudhë më e qetë dhe më ekonomike, me reshje të herëpashershme dhe një atmosferë më dramatike, kur kalaja shpesh mbulohet nga retë. Shumë vizitorë ditorë e shmangin këtë periudhë, gjë që është pjesë e bukurisë së saj.
Nga Tirana, Berati ndodhet rreth 120 km larg, afërsisht 2 deri në 2 orë e 30 minuta me makinë, nëpërmjet SH4/SH72. Autobusët dhe furgonët qarkullojnë rregullisht nga terminali jugor i Tiranës. Transferi privat është alternativa më komode dhe ju lejon të bëni një ndalesë në Belsh.
Nga Aeroporti Ndërkombëtar i Tiranës (TIA), udhëtimi me transfer privat zgjat afërsisht 2 orë e 30 minuta deri në 3 orë.
Nga Durrësi, udhëtimi zgjat rreth 1 orë e 30 minuta. Nga Vlora rreth 2 orë, ndërsa nga Gjirokastra rreth 3 orë. Kjo e bën Beratin dhe Gjirokastrën një kombinim natyral të dy qyteteve shqiptare pjesë e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.
Për të lëvizur në Berat, mënyra më e mirë është ecja në këmbë. Qendra historike është kompakte, ndërsa taksitë janë praktike për ngjitjen drejt kalasë dhe për vizitat në kantinat e verës.
Mangalemi ju vendos në zemër të pamjes karakteristike të qytetit, me shtëpi osmane të restauruara dhe të shndërruara në bujtina elegante, tavane druri dhe dritare me pamje nga lumi.
Gorica është më e qetë dhe ofron pamje më të mira të kodrës së ndriçuar gjatë natës.
Brenda mureve të kalasë, disa prona të vogla prej guri ofrojnë eksperiencën e rrallë të fjetjes në një kala të banuar dhe pjesë të Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.
Për një qëndrim më të qetë dhe luksoz, pronat agroturistike dhe bujtinat e kantinave në kodrat përreth kombinojnë pamjet e vreshtave me malin e Tomorrit në horizont.
Një ditë nga Tirana mjafton për të vizituar Kalanë, Muzeun Onufri, Mangalemin, Urën e Goricës, për të ngrënë drekë dhe për të shijuar një pamje panoramike në perëndim të diellit. Është një ditë e ngjeshur, por plotësisht e realizueshme.
Me dy ditë mund të shtoni Muzeun Etnografik, Teqenë e Halvetive, një mbrëmje të qetë në qytet dhe një pasdite në një kantinë vere.
Me tre ditë mund të shtoni Kanionin e Osumit dhe Ujëvarën e Bogovës ose një shëtitje drejt malit të Tomorrit.
Ne ndërtojmë itinerare private dhe në grupe të vogla në Berat gjatë gjithë vitit, me guida lokale të licencuara, përzgjedhje hotelesh në Mangalem, Gorica dhe lagjen e kalasë, ditë degustimi vere me shofer privat dhe ekskursione sezonale në Kanionin e Osumit.
Eksploroni turet tona në Shqipëri, shikoni hotelet në Berat ose kërkoni një itinerar të personalizuar.
Po. Berati është një nga dy qytetet shqiptare të përfshira në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s dhe kombinon një lagje të gjallë brenda kalasë, arkitekturë osmane karakteristike, një rajon të rëndësishëm të prodhimit të verës dhe akses të lehtë drejt Kanionit të Osumit, të gjitha brenda një qendre kompakte dhe lehtësisht të eksplorueshme në këmbë.
Për shkak të shtëpive të bardha osmane të vendosura në nivele në shpatin e Mangalemit. Dritaret e mëdha, të rreshtuara njëra mbi tjetrën, krijojnë pamjen karakteristike të mijëra dritareve kur qyteti shihet nga ana tjetër e lumit Osum.
Berati ndodhet rreth 120 km nga Tirana, ose rreth 2 deri në 2 orë e 30 minuta me makinë, autobus ose transfer privat.
Po. Një ekskursion njëditor ju lejon të vizitoni kalanë, Muzeun Onufri dhe të dyja lagjet historike. Megjithatë, një qëndrim gjatë natës është më i mirë nëse dëshironi të shijoni perëndimin e diellit ose të vizitoni një kantinë vere.
Lagjja e kalasë është e banuar dhe përgjithësisht e aksesueshme falas ose me një tarifë minimale për hapësirat e saj. Muzetë brenda kalasë, përfshirë Muzeun Onufri, kanë bileta të veçanta që kushtojnë rreth 300 lekë. Mbani me vete para cash në lekë.
Rafting-u zhvillohet kryesisht nga shkurti deri në mesin e qershorit, kur niveli i ujit është mjaftueshëm i lartë. Jashtë kësaj periudhe, kanioni eksplorohet kryesisht në këmbë.
Prilli deri në qershor dhe shtatori deri në tetor janë periudhat më të mira për shkak të temperaturave më të buta dhe numrit më të ulët të vizitorëve. Shtatori është veçanërisht interesant për shkak të sezonit të vjeljes së rrushit.
Po. Shqipëria ka nivele të ulëta të kriminalitetit ndaj vizitorëve. Në Berat, shqetësimet kryesore praktike janë rrugicat me kalldrëm të pjerrët dhe të pabarabartë, si dhe temperaturat e larta gjatë verës.